Hoe lang nog?

We zijn vertrokken Sturgis
Zaterdag 8 nov.

Sponsors

 Chatter bv

 


Designed by:
SiteGround web hosting Joomla Templates
Team Africlean
Filmpjes PDF Print E-mail

Lieve bezoekers,

Alleen maar foto's de hele tijd is ook niks, dus daarom hebben we wat filmpjes voor jullie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Last Updated ( Wednesday, 25 February 2009 21:41 )
 
Africlean in de Slurf PDF Print E-mail

Een reisverslag van onze rit naar Dakar en later Banjul is opgenomen in de nieuwste Slurf. Dit is het magazine van de Werktuigbouwkundige studievereniging van de TU Delft, Gezelschap Leeghwater. Binnenkort zullen 2500 studenten, oud studenten, medewerkers van de TU en relaties van Leeghwater de Slurf op de mat krijgen. Klik op het plaatje voor de pdf.

 Slurf Artikel

Last Updated ( Tuesday, 24 February 2009 11:35 )
 
Auto verkocht! PDF Print E-mail

Goed nieuws van stichting Kambengo! Onze Samurai is geveild en heeft maar liefst 50.000 Dalasis opgebracht!

50Dalasi

Dat zegt jullie waarschijnlijk weinig maar dat is omgerekend circa 1500 euro! Toch 1100 euro meer dan we er voor betaald hebben en dat na al het asfalt en zand happen, slepen, jumpen, en "zwemmen".  Wij zijn erg blij met een opbrengst en we hopen dat stichting Kambengo er een nuttige besteding voor vindt.

 De Sam zal zijn nieuwe eigenaar vast nog vele jaren rijplezier opleveren. Als jullie nog eens in Gambia zijn, hou een oogje in het zeil en maak een foto van een verdacht-veel-op-'m-lijkende als je die toevallig ziet...

Groeten!

 

Last Updated ( Wednesday, 04 February 2009 22:53 )
 
Gambia! PDF Print E-mail

Hallo lezers! We zijn alweer aangekomen bij het laatste land dat team Africlean zal aandoen: Gambia! De grensovergang was geregeld door de Jammeh Foundation for Peace, de organisatie die de veiling van onze auto's regelt. Jammeh is de president van Gambia die al 14 jaar aan de macht is, en hij wordt aanbeden door de bevolking. Zeggen dat je bij de JFP hoort werkt dan ook altijd erg goed! We konden dus vrij snel de grens over, ik denk dat we hier maar twee uur mee bezig waren. Daarna kregen we een politie escorte, die ook hard nodig was. Zoals op de foto te zien is, is de weg veel te smal voor onze Samurai. Daarom is het wel erg fijn dat de motor agent alle tegenliggers sommeert om de berm in te rijden, zodat wij alle ruimte hebben.

Eenmaal in het hotel aangekomen, hebben we een meeting met Kebba. Kebba werkt voor de JFP, is de directeur van het ziekenhuis, en doet nog allemaal andere dingen. In ieder geval wist hij ons te vertellen hoe we bij het waterproject kunnen komen dat wij sponsoren, en hij zou een gids regelen. Daarna hebben we hem uitgebreid verteld waarom keramische potfilters (het project van de TU dat we willen verspreiden) de beste hoop zijn voor een schone drinkvoorziening voor noordwest Afrika. Hij zag het nut er wel van in, en we hebben afgesproken dat er binnenkort een pilot uitgevoerd gaat worden!

 

De omgeving van het hotel waar de eerste nacht zaten was erg druk, super toeristisch en vol met vervelende mannetjes die geld van je wilden. Daarom zijn we nog een stukje naar het zuiden gereden, naar Sanyong Beach waar het veel rustiger was. Zo konden we lekker alleen op het strand zitten, op de kuddes koeien die zo nu en dan langs komen na dan. 

En dan moet er ook even geposeerd worden bij de auto en de ondergaande zon. Prijsvraag: wie droeg er een polo, en wie een t-shirt? 

Na ons hachelijke avontuur op het strand een paar dagen terug zou je denken dat de Samurai bang voor zeewater is geworden. Niets is echter minder waar: hij gaat er nog steeds gretig doorheen. 

 

Toen we weer helemaal uitgerust waren op het strand, was het tijd voor de officiele ceremonie waarbij allerlei belangrijke Gambianen ons bedanken voor onze grootmoedigheid, dat we helemaal naar Gambia komen rijden enkel en alleen om hun te helpen. Omdat Leon het op de motor het zwaarste van iedereen heeft gehad, hebben we hem als vrijwilliger aangewezen om een mooi verhaal te vertellen over de reis. Hij blijkt een bijzonder groot publiek spreker te zijn. 

Die avond werd er op het strand voor ons gekookt.  

 

Na twee dagen op het strand in Sanyong beach was het weer tijd om iets anders te zoeken. Omdat het vanaf het strand ongeveer 5 km lopen was naar het dorp namen we een lifter mee - maar de Samurai heeft slechts twee zitplaatsen. Dit ging ook prima.

 

Na weer helemaal uitgechilld te zijn op het strand, is het weer tijd om aan de serieuze zaken te werken. We gingen het project bezoeken waar de opbrengst van onze reis naar toe gaat. Hiervoor moesten we eerst met de boot weer naar het noorden bij Banjul de Gambia river over. Om 8 uur 's ochtends kwamen we aan, en we troffen een lange rij aan. Maar don't worry, rond een uur of 1 konden we de boot wel op! Dit zou ons reisschema ernstig in de war schoppen, en daarom zijn we even stevig gaan onderhandelen met de officials. Door vaak te herhalen dat we bij de JFP horen konden we door de 'back door' zonder een Dalassi aan smeergeld te betalen! Uiteindelijk waren we rond een uur of 12 aan de overkant, dat ging dus goed.

Daarna reden we een stuk naar het oosten, het binnenland in. Geen toeristen hier, een blanke is nog echt een bezienswaardigheid hier. Na een paar uurtjes rijden komen we aan bij het dorp dat voor zijn schone water afhankelijk is van 'ons' project. Het is hier allemaal nog net een stapje primitiever en armer dan wat we tot nu toe hebben gezien. 

 

Jammer genoeg is degene die ons zou rondleiden in Senegal. Daarom zijn we zelf maar op pad gegaan, alleen is er dan aan zo een watertank vrij weinig te zien. In ieder geval wordt hij gevoed door zonnecellen, en levert ongeveer 30 kuub water per dag. Genoeg om het dorp draaiende te houden.

Eelko bestudeert nog uitgebreid de specs van het systeem. We moeten er natuurlijk wel voor zorgen dat ons geld goed terecht komt. 

 

En we zijn natuurlijk ook niet te beroerd om zelf de handen uit de mouwen te steken! We zijn begonnen aan een nieuw irrigatiekanaal. Het is overigens niet af gekomen. 

 

Hieronder nog een kleine impressie van de dorpjes met rieten hutten. Het is hier arm, maar de omgeving is erg mooi en iedereen lijkt er gelukkig. 

In Gambia hoef je geen extra kaartje te kopen voor je fiets. 

 

Onderweg werden we opgehouden door een brutale bende stokstaartjes. Nadat we een flink deel van ons reisgeld hebben achtergelaten lieten ze ons er door. 

In het oosten van het land gingen we met een kleine ferry weer de rivier over, om op de south bank te komen. Dit was een fatale beslissing: waar op de noordkant van de rivier mooie nieuwe wegen liggen, is de zuidkant één grote pothole. Dat weten we dan ook weer. 

 

Zoals gebruikelijk bij dit soort vervoer in Afrika is de boot tot de nok toe gevuld. 

 

Hier een paar van de typische busjes die hier dienst doen als openbaar vervoer. De busjes zien er niet uit, maar het rijdt allemaal wel! 

 Eén van de dingen die ons opviel in Mauretanie was dat alle kinderen maar een beetje op straat rondhingen, en niet naar school gaan. In Gambia hebben alle kinderen een school uniform aan en een rugzakje op de rug, goede Zaak! Wel hebben we het idee dat ze allemaal een enorm eind moeten lopen om op school te komen, maar de groepjes zagen er erg gezellig uit.

 

De ouders van Femke hadden ons wat medische supplies meegegeven, om ergens te doneren. Ergens op het platteland reden we langs een heel klein ziekenhuisje, gerund door een paar Duitsers. Ze waren erg blij met onze medische tas. 

Nu de reis steeds meer op zijn eind gaat lopen, proberen we alles wat we bij ons hebben weg te gevan aan mensen die er wat aan hebben. We hadden een spelletje Mikado bij ons, en dat leek ons wel wat voor deze knaapjes. Alleen heeft het natuurlijk erg weing zin om ze een kado te geven als ze niet weten wat ze er mee moeten: Educatie is de kern van alle ontwikkelingshulp! Mikado lijkt een makkelijk spel, maar om het goed uit te leggen heb je toch minstens een kwartier nodig. Ik ben benieuwd met welke regels ze het spel nu spelen! 

 

Aan al het goede komt een eind, zo ook aan onze relatie met de Samurai. We hebben van je genoten! Hier heeft Sander de zware en verdrietige taak om de nummerplaten te verwijderen, zodat we ze in NL weer kunnen inleveren. Ik hoop dat de nieuwe eigenaar net zo veel van Sam geniet als wij! 

 

De route die we hebben genomen bijkt toch niet de meest efficiente te zijn. Na ruim 7500 km naar het zuiden te hebben gereden, vertelt het schermpje in ons vliegtuig dat het maar 5500 terug is. In ieder geval stelt de terugweg weinig voor: 6 uurtjes vliegen ipv 3 weken toeren! 

 

En dat was het dan alweer! Eenmaal thuis blijkt dat onze website nog veel meer gevolgd is dan dat we al wisten, heel leuk. Bedankt voor het lezen! Hou de site in de gaten, want binnenkort wordt ook al het video materiaal dat we hebben verzameld (voornamelijk dwaze ritjes door de woestijn) online gezet.

Groeten! Team Africlean 

Last Updated ( Wednesday, 10 December 2008 16:26 )
 
Senegal! (Dag 15 - 20) PDF Print E-mail
In Senegal: eerst bijkomen! Ochtendje uitslapen en daarna met een bootje van de Zebrabar naar St Louis. Lekker 1,5 uur op het water gezeten en bijgepraat met andere deelnemers van andere groepen die al een dagje eerder in Senegal waren aangekomen. St Louis is een mooie oude stad, voorheen de hoofdstad van Senegal. Na een relaxte sight-seeing tour hebben we riant gegeten om vervolgens de taxi terug naar de bar te pakken. Bij terugkomst heerlijk geBBQ-t en plannen gesmeed voor de dagen erna. 
 
Tijd voor de laatste etappe naar Dakar! Lekker laat vertrokken met als bestemming Lac Rose. Eigenlijk een gemakkelijk dagje asfalt bijten om vervolgens bij een relaxt resort aan te komen waar de challenge eindigt. Onderweg nog even het zand en zout van de auto laten halen, we moeten natuurlijk wel een beetje goed voor de dag komen. 
 
We hebben het gehaald! Toch voelt het niet als finish, die is eigenlijk pas in Banjul…

Bij Lac Rose een dagje erg weinig gedaan en ’s avonds met de hele groep naar Dakar centrum in een hele oude Mercedes bus. Daar gegeten en een hele slechte disco bezocht. Het is in Dakar hip om met jezelf te dansen in de spiegel. Crazy dancing werd wel gewaardeerd. 

Op weg naar het zuiden zijn we naar het Bandia national park geweest. Super mooi safari park met allerlei mooie beestjes en coole tot wel 1000 jaar oude Baobab bomen. 


mooie beesies

 
Er waren ook hele enge schilpadden. 

’s Avonds een camping aan het strand gevonden en weer de razende reporter uitgehangen. Het was de laatste avond samen met de mannen van de blauwe kameel en de roze dildo. Lex, Erik, Jeroen, Olivier en Rinke zijn de volgende ochtend naar Mali vertrokken om daar hun auto te veilen en projecten te bezoeken. 

Na een nachtje in de tent zijn we met een afgeslankte groep verder gereden naar het zuiden. Senegal is een prachtig groen land en alle mensen langs de weg reageren heel enthousiast op onze aanwezigheid. 

We hebben de hele dag gereden over de hoofdweg van Senegal, eerst naar het Zuid-Oosten en later naar het Zuid-Westen om op die manier de grote delta langs de kust te omzeilen. De snelweg is voor een groot deel onverhard en er zitten soms enorme gaten in. 

Aan de zuidkant van de delta hebben we een camping gevonden op circa 20Km van de grens naar Gambia. 

Aldaar vroeg opgestaan om met een bootje een tocht te maken door de delta langs de mangrove bossen. We hadden verwacht opgegeten te worden door krokodillen maar dat is niet gebeurd. We hebben wel de vruchten van de Baobab boom geproefd en bomen met vogels bekeken. Ook leuk. 

Na het varen zijn we doorgereden naar de grens waar alles verbazingwekkend soepel ging. Na een uurtje konden we door en zijn we onder politie begeleiding naar de boot gebracht om ons richting Banjul te varen. Daarover later meer lieve internetbuiskindertjes. 

Last Updated ( Saturday, 06 December 2008 14:40 )
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 Next > End >>

Page 1 of 6